De griep slavenleving

De griep slavenleving

Had nooit gedacht dat de griep tot dictatuur zou leiden. Maar tis gelukt, althans bijna. De elektronische halsband, het mobieltje, helpt hier geweldig bij. Het begon met de walkman, die leek je vrijheid als persoon te vergroten maar in feite werd je er al in een mate door losgemaakt van de samenleving. Enfin, we kennen het verhaal verder wel.

Hier in Ierland worden niet steeds meer mensen wakker, er gaan er steeds meer slapen. Nu zien we de maskers ook in het straatbeeld hand over hand toenemen. De kinderen werden al verpest door smartphones in hun vroegste levensjaren, nu krijgen ze de smoelwerken van hun laffe onverantwoordelijke ouders niet meer te zien. De onzekerheid die hieruit voortkomt, die zich in hen nestelen zal, komt de psychiatrische afdeling van de farmacie financieel weldra zeer ten goede. Alsmede de slijter en verkoper van rook, als die hun waar nog mogen verkopen.

De dystopische slavenleving mag zich in zeer veel medewerkers verheugen. Het woord ´collaborateur´ lijkt hier niet meer van toepassing, omdat het de meerderheid betreft. De zogenaamde samenzweringsdenkers zijn in de minderheid en in werkelijkheid zieners; de volgers van ´het nieuwe normaal´ zijn denkers die gestopt zijn met waarnemen. Zo is het mogelijk geworden dat de wereld wordt ingepakt door een kleine minderheid die sluw in de kop en zonder hart is.

Ik was de afgelopen dagen mijn tijd vooruit. Niet als profeet, maar als neuroot. Ik was weer zo door berichtgeving online in beslag genomen dat ik tijdens het beluisteren van één opname, alweer de behoefte ervoer de volgende te horen. Alsof ik tijd tekort kwam en zo de tijd in wilde halen. Waanzin natuurlijk. Dus werd het tijd voor het wandelen in de natuur. Tis vreemd om het zo te stellen, omdat je feitelijk nooit elders bent: ik ben weer in het heden aanbeland.

Je kunt dan wel boos zijn op de elite, maar de elite is ook maar de elite omdat het niets anders kan zijn. En als de hele wereld, een minderheid uitgezonderd, slavernij aantrekkelijker dan vrijheid vindt, dan heeft fulmineren weinig zin. Dan heeft de elite ook in de schedels van de meerderheid plaatsgenomen.

Een goede vriendin van ons had iets gezegd dat me bijgebleven is: ze voelde kracht als ze de enige was die ongemaskerd een winkel betrad. Ik refereerde hier aan toen we haar weer zagen, waarna ze zich nader verklaarde: ¨In vroeger dagen trok ik me veel aan van wat anderen van me dachten, maar nu, met deze coronawaanzin, voelde ik me gedwongen uit deze dwangbuis in mijn eigen kop te treden. Tis deze bevrijding die ik nu elke keer geniet als ik een supermarkt betreed.¨

Ieder nadeel heeft zijn voordeel, zei een goeie voetballer. Maar de hele wereld op slot gooien om één persoon te bevrijden lijkt me wat overdone.

Wat me doet denken aan mensen die de quote aanhalen ´never let a crisis go to waste´ om te suggereren dat de huidige crisis roofdieren activeert omdat er een goed klimaat voor hen heerst. Ze ontkennen het keiharde feit dat dit alles by design is, en dat de plannen op de websites van betrokken boeven te lezen staan.

Feit is feit is feit.

Alle filosofische benaderingen die zeggen dat de wereld illusie is en een opvatting van de kijker heb ik decennia lang bestudeerd. Mij viel steeds weer op dat die filosofie niet langer stand hield als de militaire zool op de schedel van de filosoof werd gezet.

Hoe de wereld tot stand komt is helemaal niet interessant; als je er leeft wil je er fijn leven. En fijn leven betekent integer leven, zonder innerlijke strijd. Dan is leven nog lastig genoeg bij tijd en wijle, maar zonder zelfverwijt, omdat je de boel niet belazert.

Een droom is ook maar een droom, toch doet een nachtmerrie je lijden voor de tijd dat ie duurt. Als je de droom prettiger kan krijgen, doe je dat dan niet, omdat het maar een droom is? Dan ben je wat mij betreft goed in de war.

Ik heb van mijn bewuste leeftijd af aan immer geresoneerd met spirituele teksten. Die beweerden, als zieners, over de gehele wereld hetzelfde. De filosofen, die het onderscheidend denken om een mij onbekende reden als autoriteit ervaren, verschilden vanzelfsprekend allen van mening met elkaar. Zieners zien elkaar, denkers bestrijden elkaar en hebben daarvoor maskers nodig. Persona´s waren altijd al ziek met hun geheimen, in deze tijd wordt het open gebaard als geheime gemaskerde gelaten. Die ook in geluid, ´sona´, dimmen.

De oplossing van het probleem is geen antwoord, maar de oplossing van het probleem. Het is zien dat het probleem niet bestaat, behalve als de leugen. De leugen bestrijden is geen dagtaak maar de verantwoordelijkheid ieder moment van een oprecht mens. Zo simpel is het.

En als niet iedereen mee doet dan is het werelds bereik inderdaad vandaag: dystopie. Dan rest er niets dan op een andere frequentie te leven. Maar dit reeds te doen, met een masker op je muil, omdat je verantwoordelijkheid voor je ware natuur niet aandurft is geen antwoord en laat je verzanden in innerlijk conflict en, vanzelfsprekend, zelfcensuur.

Ik hou een simpele vraag over: kan en durf ik te leven zonder idolen? Durf ik volstrekt mijzelf te zijn zonder te weten wat dit betekent? Want niemand weet wat dit betekent, omdat je zonder idolen tevens zonder vergelijking leeft, en je kennis het dan af laat weten. Wie dit niet durft herken ik onmiddellijk, en zal ik uitnodigen zichzelf alsnog in te nemen, wat plaats noch tijd kent.

Plaats noch tijd herkent oplichting onmiddellijk. Is volledig alleen. Zonder idolen. Niet te vangen door welke frequentie dan ook omdat het alle frequenties al bevat. Durf je?

Als je niet durft, dan vind ik je antwoord eerlijk. Het ontslaat mij niet van de diepe behoefte je jezelf toch als die durf te laten erkennen. Ieder alternatief is hel.

Tis mij vanaf mijn bewuste leeftijd duidelijk dat het leven niet geschift is, mensen zijn dat. Ik heb me altijd met iedereen willen verhouden en deze dagen is het volstrekt duidelijk waar mijn intenties vruchten leveren, en waar mijn intenties gestolen willen worden. Als Big Tech stemmen onvindbaar maakt is dit dictatuur, als ik jou ban vind ik je gewoon niet leuk.

Of God bestaat of niet is niet de kwestie, de kwestie is dat we achterlijk met idolen leven en weigeren Wezenlijk alleen en onwetend, zo omniscient, altijd wakker te zijn. Ik heb gezegd.

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/

.

Volg ons
De lof der onzekerheid

De lof der onzekerheid

Altijd weer verguld met de ontwapende kwetsbaarheid van een echt mens. Het lot treft mij hierin des te genadiger dat dit mens mijn vrouw is.

Ik geloof niet dat ik overdrijf als ik zeg dat de mens tot hardheid is veroordeeld als hij of zij zich baseert op kennis alleen, zo het open en voor alles ontvankelijk hart negerend. Ik heb me nooit lang met dit soort mensen kunnen verhouden; ze hadden bij mij al snel de keuze: open gaan of afscheid. Dat werd dan bijna altijd afscheid.

Kennis is aangeleerd, niet hetzelfde als eigen inzicht. Inzicht komt voort uit het lef kwetsbaar, onwetend en onzeker te zijn. De zenleraar Shunryu Suzuki zei hierover: de beginnersgeest kent nog alle mogelijkheden, de mens van ervaring slechts nog beperkte. Daarom zei Jezus: wees als het kind.

In werkelijkheid beleven we ieder moment een aanraking, ons ´weten´ maakt hier een verhaal, een geschiedenis en identiteit van die ons, direct voelbaar, beperkt en kleineert. Dit is de blunder. We zijn nooit enig verhaal, altijd de huidige aanraking. Wie dit vergeet verzandt in de geest van menen te weten en loopt langzaam maar zeker vast. Dit is onherroepelijk, maar de uitgang staat altijd open.

Ik heb de aanraking van werkelijkheid met de penpunt vergeleken. De penpunt schrijft actueel en werkelijk in het dagboek, verliest de werkelijkheid echter uit het oog als het reeds geschreven verhaal de overhand over de huidige beleving van de penpunt krijgt. Anders gezegd: als je vermogen tot waarnemen wordt overgenomen door wat je gezien meent te hebben, en daaruit volgend: de paranoïdie dat je gezien bent.

Je bent nooit gezien. Alles dat ik van mezelf te zien krijg is inhoudelijk en vergankelijk, begeeft zich aan de gekende kant en vertegenwoordigt nooit het Kennen dat mijn wezen uitmaakt. Een kenner kan ik niet vinden; het Kennen is Zichzelf evident.

Mensen die beweren dat de vrije wil niet bestaat begeven zich louter aan de gekende kant, zijn het Kennen niet langer bewust, terwijl ze het toch de gehele tijd werkzaam zien. Tis een wonderlijke dwaling, weg van de werkelijkheid. Ik zie geen vrijheid of onvrijheid in aangeleverde condities, maar er bestaat zeker vrijheid al dan niet te acteren op wat is aangeleverd. Tis deze dimensie waarover ik telkens weer spreek, omdat het reeds ieders Vrijheid betreft.

Vrijheid bestaat niet aan het eind van een lange weg waarin beperkingen worden opgeruimd. Manifestatie kan alleen bestaan middels beperkingen; beperkingen vormen geen probleem. Identificatie met beperkingen maakt de blunder die het menselijk lijden bepaalt. Volstrekt onnodig, nu al.

Daarom schrijf ik ´de lof der onzekerheid´. Onzekerheid is het niet-weten van het kind dat nog volstrekt spontaan kan zijn. Is het je niet opgevallen dat, als je maar één klein leugentje toestaat, daarop meteen de noodzaak van een strategie volgt met vele meerdere leugens om die eerste leugen te verbergen? Dit heet dan ´controle´ en ´het zeker stellen´ van zaken. Tis vanzelfsprekend pure ellende van het begin tot het eind. Waarin je je spontaniteit niet meer toestaat, wat neerkomt op zelfcensuur.

Natuurlijk, we liegen allen iedere dag. Niet per se opzettelijk; het zijn vaak automatismen waarbinnen we in specifieke situaties ons leven lang al dezelfde oplichting vertoonden. Wat nu aan het licht komt. Dit is ooit uit zelfbehoud wijselijk geboren, maar op een dag niet langer intelligent. Als je dan op een leugen wordt betrapt, door jezelf of een ander, heb je de vrije keuze: in de leugen volharden en deze verergeren, of deze hardop erkennen en ervan verlost worden.

Het gaat er zeker niet om onszelf in de weg te gaan zitten met zelfverwijt; dat is een vals verhaal. Het is genadig en eenvoudiger dan dat: wil ik nu eerlijk zijn of niet? Wie de grootsheid van deze onmiddellijke onderkenning beseft voelt diepe opluchting. Dan wel dat masker afzetten graag, anders conditioneer je jezelf alweer tegen prana in.

Kwetsbaarheid is onze intelligentie, onkwetsbaarheid is ons masker, ons pantser, onze ongevoeligheid en onze dwaling.

Karin en ik liepen door de vrieskou om the Lagoon vandaag, toen me inviel dat Karin er niets aan heeft steeds over anderen te oordelen. Waarop ik onmiddellijk zag dat ik daar zelf over Karin oordeelde en mijn recht van spreken verloor. Dus ik zei niets.

Karin en ik stonden in de keuken en Karin vroeg of er wat met me was. Nee, zei ik. Later op de dag kwamen we hierop terug. Ik zei: er was sprake van low energy in mij, maar niet van een probleem. Karin zei: ja, maar ik vroeg feitelijk naar hoe je je voelde. Na wat meer uitwisselingen waren we het eens: low energy is geen probleem, en de vraag of er iets aan de hand is heeft louter betrekking op het mentale vlak, als daar verwijten of knopen in spelen. Dat was echter niet het geval. Lage energie is geen probleem als je niet tegen lage energie bent. Het idee je steeds goed te moeten voelen is gegarandeerd probleem scheppend. Geen last van.

Mensen raken veelvuldig in de knoop door de labels en opvattingen die ze aan gevoelens en situaties plakken; waar ze dat nalaten blijken de energieën zich labelloos niet te fixeren in verhalen en zo makkelijk op te lossen.

Mindfuck verloopt via labels en het geloof erin; anders kan het niet. Dit besef zou heel wat lezers nu intens moeten verblijden als je het mij vraagt. Maar Karin zei terecht dat dat alleen geldt voor mensen die werkelijk onderzoek aandurven en daarin zover durven te gaan dat ze groepsidentiteit durven te verlaten. Inderdaad ja. Ga maar eens na bij welke groepen je zoal meent te horen en hoe het voelt je in te beelden daar geen lid meer van te zijn.

Onzekerheid is geen negatief woord in de praktijk, alleen taalkundig gezien. In werkelijkheid is nergens zeker van zijn Genade Gods, die je nergens laat fixeren in de matrix en alles stromend houdt. Vrije wil bestaat welzeker, maar als je bang voor op jezelf staan bent lijkt het net of dit niet zo is.

Als ik anticipeer op het mogelijk verlies van Karin dan voel ik angst. Feit is echter dat Karin er is. Dus ik bezorg mezelf angst met een geconditioneerde gedachte als ik deze blijf volgen. Dus ik volg deze niet. De kans dat ik er werkelijk sta als Karin heen mocht gaan is hiermee vanzelfsprekend vergroot. Je kunt dit faith noemen, maar ook common sense. Tis vertrouwen en gezond verstand tegelijkertijd.

Karin was geheel uit de matrix, zei ze, en toen zette ze Facebook aan dacht: nonderjuu! Tja, zei ik, zo zie je dat de matrix volstrekt virtueel werkt. Je moet het verhaal aanzetten om eronder te lijden.

Karin vertelde toen over een zoon van een vriendin van haar die vele jaren geleden van zijn moeder het verwijt kreeg dat hij ergens niet aan gedacht had. De zoon had geantwoord: hoe kan ik in godsnaam schuldig zijn aan iets dat ik niet gedacht heb? Karin vond dit een eye-opener. De oplichting van de matrix is hiermee inderdaad begonnen: de indoctrinatie dat je een afgescheiden persoon met verantwoordelijkheid over je conditioneringen bent. Straf en boete werden zo mogelijk, waarmee controle over je als je het geloofde.

Het is allemaal niet waar. Ik oordeel dagelijks over anderen en het is onzin. Karin kan ook goed oordelen maar zei vanavond in de keuken opeens dat ze diep geraakt was, dat niemand er wat aan kan doen maskers op te zetten en in de war te zijn. Mooi, goed voor de compassie! Maar ik voegde er wel aan toe dat we geen ponskaarten alleen zijn, we hebben ieder moment het vrije zicht met een conditionering al dan niet in te stemmen, wat de koers van onze levens bepaalt. Vrijheid is altijd het uitgangspunt waartegen conditionering en matrix geen wezenlijk verweer kennen.

¨Hier moet je over schrijven!¨ zei Karin. ¨Maar dat doe ik toch altijd al? Ik benoem alles dat ik meemaakte op een dag en breng het steeds weer tot dit punt.¨ ¨Ja, maar tis net of de impact ervan pas nu goed tot me doordringt.¨ Ik heb er graag over geschreven. Voeg er ook graag aan toe dat het me niet de bedoeling lijkt steeds alle levenservaringen mentaal te maken om er een impact in te ontdekken. Als we lijden is het belangrijk te zien hoe dit kan, anders heeft niets te weten mijn voorkeur, zodat niets me kan ontgaan.

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/

.

Volg ons
Een prik, niet voor een prikkie

Een prik, niet voor een prikkie

Ja hor, heb mein vakzen gehat: geen beiwerkingun! Punt is natuurlijk dat je dan zelf niet door hebt dat je een zombie bent geworden.

Ik denk dat Gemma O´Doherty, de Ierse journalist die haar vak nog wel serieus neemt, de kern goed raakte toen ze opperde dat de Ieren, die God met het massaal stemmen voor abortus aan de kant hebben gezet, nu in de coronamaskerade een nieuwe religie hebben gevonden, waarin ze kunnen samenscholen en de maskerlozen als duivelse zondaren beschouwen. Die nemen straks dus het vaccin met gemalen baby’s.

De lockdown hier in Ierland heeft ons afgelopen dag niet verhinderd vrienden een uur hier vandaan te bezoeken. Nergens een checkpunt, waar dit de eerste lockdown danig overdreven wel her en der het geval was. De Garda, de Ierse politie, gelooft het wel zo te zien. Das goed om te bemerken maar daar vinden de zichzelf overschattende reptielen vast wel weer wat op; benieuwd welke ramp ze nu voor ons in petto zullen hebben. Het belooft weer een fijn jaar te worden.

Het was wel lekker rustig op de weg. De afwezigheid van ambulances en lijkwagens was oorverdovend.

John Waters, ook een Ier maar niet meer genegen zich journalist te noemen omdat hij het vak te schande vind gebracht, rekende voor dat het aantal doden door vaccins volgens de schattingen het aantal doden van de griep/corona minimaal zal evenaren, maar, denk ik dan, in de loop van de tijd onmetelijk ver achter zich zal laten. Dan hebben we het nog niet over allen die met verlammingen en andere narigheden doorleven zullen. Maar tis voor een goed doel nietwaar: het ietwat verminderen van de symptomen. Besmettingsgevaar blijft, maskers moeten gedragen blijven worden, en één vaccin is vanzelfsprekend niet genoeg.

Heb gehoord dat niemand zich zorgen hoeft te maken over het vaccin want, als er iets mis gaat dan staan er deskundigen klaar die wellicht levensreddend tegen het medicijn kunnen ingrijpen. Dat geldt voor het eerste uur althans. Daarna zijn alle ongevallen waarschijnlijk niet meer aan het vaccin te relateren. Geen producent is aansprakelijk voor de gevolgen van het verplichte geschenk aan de mensheid. Maar let wel: gratis bestaat niet mensen. Er wordt zoveel rotzooi in je lijf gespoten dat de gevolgen je voorgoed klant van de farmacie zullen maken, als je die tijd van leven nog hebt.

Tis allemaal zo hersenloos dat ik ook zin kreeg er in dit schrijven met de pet naar te gooien. Als je nog wat klanten wilt hebben als schrijver moet het vooral behapbaar zijn voor mensen in ademnood. Ik had altijd een aardig hoge pet op van kunstenaars, maar die blijken ook massaal ondergedoken. Maatschappijvernieuwers mijn reet!

Ik vind compassie iets moois maar voel wel vaker de response in mij opkomen: steek die spuit dan maar lekker in je domme farmadonder. Ik dacht dat we door het mobieltje van een verloren generatie zouden moeten gaan spreken, maar heus, het kan veel erger.

Pssst, moet je eens horen: ik heb uit betrouwbare bron gehoord dat, als je met een roze dildo op je hoofd door het leven gaat, noch het coronavirus noch de griep vat op je kan krijgen! Jazeker, en dit geldt dan ook meteen voor alle rondgaande mutaties als je er een buttplug bij neemt! Doen mensen, doen!

Mochten deze maatregelen op nadrukkelijk advies van uw welopgeleide arts niet geschikt voor u zijn dan kunt u kiezen voor deze werkzame procedure: drie maal daags, staande op één been, gedurende tien minuten, de vijfde symfonie van Beethoven neuriën terwijl u de ogen rechtsom rond laat draaien. Dus er is gelukkig met iedereen rekening gehouden door de vrolijke wetenschap.

Als er nu iemand in een winkel zegt dat ik geen mondkapje draag dan roem ik zijn of haar waarnemingsvermogen, en voeg ik er aan toe dat ik echter van het feit al op de hoogte was. Als iemand dan voortgaat te zeggen dat ik er een moet dragen dan volstaat het eenvoudig antwoord ´nee´. Is de persoon zeer aanhoudend en wil deze weten waarom ik geen masker draag, dan zou ik kunnen stellen: u draagt er één, zaak opgelost! Ook kan: maak je niet druk, ik ben gevaccineerd. Maar nog fraaier vind ik: waarom draag je geen roze dildo op je hoofd en in je anus?

Het zijn kostelijke tijden. Dit had niemand kunnen verzinnen. De reptielen staan waarschijnlijk hogelijk verbaasd dat hun agenda zo braaf is opgevolgd tot hiertoe. Vinden ze wel jammer, denk ik: ze hebben nog zoveel pijlen op hun boog! Misschien moeten ze dan binnenkort maar elkaar te lijf gaan.

Ik moet zeggen: tis best lekker als er geen lat van kwaliteit ligt die ik moet halen. Beetje bazelen en op tijd naar bed. De werkelijkheid is zo onwerkelijk geworden dat het niet veel meer uit maakt wat ik beweer. Een logische verhandeling valt deze dagen al helemaal buiten de boot van het maatschappelijk discours. Dus alles gaat naar wens.

Vandaag was de nieuwjaarsgroet met onze beste vrienden hier in Ierland, morgen begint het nieuwe jaar werkelijk voor mij en ga ik toch maar weer eens kijken hoe het met Trump en de verkiezingsfraude is gesteld. Morgen is ook de ruim twee uur durende livestream Focus on Fauci met Sacha Stone, Judy Mikovitz en anderen.

Er zijn wereldwijd al vele doden gevallen door de coronamaatregelen, maar als de lockdown nu overal opgeheven zou worden is er de incubatietijd die nog vele mensen zal vellen. En dan te bedenken dat het prikkie bij de meeste mensen nog gezet moet worden. Straks echt wel ambulances en lijkwagens, dat is dan de zoveelste coronagolf, let maar op. Wil niet echt lukken zo met dat ´flatten the curve´. Zoals John Waters zei: we moeten de duivel wel zijn krediet geven: het is een verrekt goed uitgevoerd ingenieus duivels plan gebleken.

Er zijn mensen die zich verontschuldigen voor vrolijkheid in deze tijd. Ik ken die neiging geenszins; zij die dood willen kiezen dit zelf en zij die van het leven houden zijn over het algemeen blij. Mocht je je blijheid verliezen dan ligt de focus niet op de schoonheid van het bestaan meer en heb je je, vrees ik, laten misleiden. Maar vrees is slecht voor mijn immuunsysteem, dus ik laat je daar dan mee. Klink ik nu als een kouwe kikker? Ik laat me in ieder geval niet tot kouwe kikker prikken.

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/

.

Volg ons
Het web in Tao

Het web in Tao

Hedenavond is mij bekend geworden dat hier in Ierland de lockdown oudjaarsdag om 18.00 uur weer in zal gaan. Dit betekent onder andere dat niemand geoorloofd is bezoek te ontvangen. De beslissing is, naar ik begreep, vandaag genomen; het tijdsbestek tussen een besluit en de uitvoering wordt steeds korter. Alles om de mensen op stang te jagen. Hoeveel mensen zullen nog met deze onzin meebewegen en aan de onzinnige kwaadaardige regels voldoen? Als je eenmaal ziet wat hier gaande is, het gehele plaatje, dan valt de waanzin uit je kop, kun je weer je leven zonder corona oppakken.

De matrix, waarbinnen alle waanzin plaats heeft, wordt door een mens eerst als ´daarbuiten´ beleefd, maar als hij de hersenspoeling van eeuwen beseft, weet ie dat de matrix zich ook tussen de eigen oren bevindt. Het wereldwijde web is het digitale netwerk dat de uiterlijke matrix met het tussenoorse verbindt; als je de smartphone of computer niet aanzet bestaat de matrix niet, tenzij je tussen je oren gedachten over het web repeteert. Wie dit zonder weerstand ondergaat, ziet dit stilvallen, waarbij het onderscheid tussen de waarnemer en het waargenomene is opgeheven, en dan blijkt die hele matrix volledig fake.

De mens die steeds maar bezig is zichzelf te evalueren leeft het leven niet. Die evaluatie is aangesloten op het web, ontleedt de normen en het beoordelingsinstrumentarium aan dat web, verdeelt alleen maar. Volstrekt ijdel, misplaatst en schadelijk. Als de pijn groot genoeg is ontstaat vaak pas het lef de illusie te doorzien. De ´wetende´ mens is bang voor zichzelf, omdat ie in de grond niet-wetend is, onzeker over tijdelijke zaken, en hem is verteld dat controle het hoogste goed is. Deze tijd lijkt me uitermate illustratief in het aantonen van het tegendeel: controle is zelfoverschatting die de wereld verwoest.

Uit de matrix, het web, willen treden is onzinnig als je ziet dat het louter illusie is. Dan zoek je geen uitgang meer, is de matrix zelf gevallen tussen je oren. Vanzelfsprekend zal deze met iedere gedachte ook weer opstaan, maar nu onschadelijk, in vol besef. Dan ben je in de matrix, maar niet van de matrix.

Hier woont ook Liefde die geen voorwaarden behoeft. Wat nog voorwaarden behoeft om geluk te sorteren is gegarandeerd kwetsbaar voor later ongeluk. Het is een eenvoudige waarheid die, als je deze doorhebt, al je bindingen met het web, omdat je eenvoudig getuige bent van dit geestelijk proces en zo nergens fixeert, in as legt. Er bestaat geen oordeel meer over het denken nu je weet dat dat denken feitelijk niemand toebehoort. Zo komt het denken tot rust, valt de bron van stress weg en kan het lichaam weer haar natuurlijk evenwicht vinden.

Morgen de laatste dag van 2020, het jaar dat vanzelfsprekend vele herinneringen zal achterlaten. Het is dit verhaal dat aan banden van de matrix ligt, als een tijdsweb uitgespannen waarin iedere datum een historische betekenis zal krijgen. Die binnen het web al dan niet gecensureerd zullen worden in de digitale wereld, of eerder al, door zelfcensuur tussen de eigen oren. Ik vier oudjaar mee, diep van binnen besef ik dat het een dag is als alle andere dagen: mysterieus in tijdloosheid gebed.

Ik heb de overweging of ik gelovig ben of niet nooit adequaat gevonden; het Mysterie is er voor iedereen, gelovig of niet.

Ontspanning is dit zwijmelen in niet-weten. Vanzelfsprekend zijn we dagelijks verweven met bezigheden, waarin ons denken volledig meedoet, maar na iedere actie is het goed de natuurlijke terugval in niet-weten volstrekt te herkennen en toe te staan. Deze eenvoudig en zeer effectieve toewijding is een feest voor het lijf dat angst verruilt voor gemak nu originele energieën het leven leiden in plaats van een ijdele zelfoverschatting die meent het Mysterie te moeten controleren. We weten inmiddels heel goed wat van controlezucht komt. Niets verplicht me daarin betrokkenen te zijn.

Zelfonderzoek is prachtig. Het woord zelfonderzoek kan misleidend klinken, want er komt geen zoeken aan te pas. Er is juist sprake van zelfonderzoek als er geen zoeken gaande is. Zelfonderzoek let nergens specifiek op, is louter getuige van alle zoekbewegingen. Het begeeft zich als het ware onder het zoeken. Onderzoek onderkent dit ieder moment en kan zich niet vergissen, want iedere vergissing wordt gezien. Niets behoort iemand toe, alles stroomt en zij die menen dat je punten kunt fixeren en controleren zijn louter stapelgek. Dat is geen veroordeling, dat is wat we te zien krijgen en daar doen we het ook mee. Als dit geen probleem meer voor je is ben je vrij mens.

Mijn ervaring is dat ik heel vaak onvrijheid voel. Dan zie ik de gedachten die er mee gepaard gaan en krijg ik de conditionering, als ik ontspannen en wakker ben, in vol licht te zien. Dan zie ik dat ik dat niet ben, dat het een programma is dat zich in mij afspeelt. Dit zien is voldoende, gaat niets repareren dat als illusie is herkend. Waar dat eindigt is vrijheid altijd weer al het geval. Tot de volgende suggestie komt die een verwevenheid met het web verraadt. Vrijheid is onmiddellijk, van hieruit heeft de lichaamgeest zichtbaar tijd nodig onverlichte delen te bevrijden. Ik vind het een vergissing aan bevrijding te denken, nu vrijheid onmiddellijk al het geval is. Ik zoek geen oplossingen, het leven levert mij precies wat het levert, zelfonderzoek erkent hierin heer en meester. Maar das feitelijk onjuist gezegd, want het gaat niet om een autoriteit maar om Natuurlijke Wet. Tao heb ik er altijd een fijn woord voor gevonden.

Voortgaande dit beschouwen zie ik dat de mens eerst denkt dat de matrix zich om zichzelf heen bevindt, ´daarbuiten´. Dan realiseert ie zich dat ie erop aangesloten zit middels zaktelefoon, computer en zelfreflectie. En als dan het Mysterie van niet-weten scheuren in je wereldbeeld brengt, de paniek hierover onverdraaglijk is geworden, dan kun je zomaar stilvallen en zien dat welke verwevenheid met dat verhaal dan ook, de oorzaak van je lijden is en volstrekt overbodig.

Ik word altijd zo blij als ik hierover spreken mag en voel dat mensen me zullen lezen en verstaan. Er springt geen vonk over, als iemand me verstaat dan herkent ie in zichzelf wat ik vertolkte. Het is onmiddellijk. Er is geen weg heen, alle wegen leiden ervan af.

Als ik mijn consumptie van wijn en rookwaar overweeg nu, zie ik dat het woord ´verslaving´ eigenlijk zeer stigmatiserend is. Je bent vrij, vergeet dat nooit. Maar er zijn tendensen op zeker vlak ja. Vat dat maar niet als een persoonlijk falen op, dan voel je vanzelf de lol te gaan ontdekken welke overtuigingen, emoties en energieën zich binnen die ´verslaving´ afspelen, en je leert er vrij en blij over te communiceren, waardoor ieder gewicht ervan afvalt, het ´probleem´ uit zicht verdwijnt. Dan zie je vaak dat de stress zo imposant is verlaagd dat dat hele wijntje wordt vergeten terwijl ie er toch echt staat.

Karin zei dat het volgens haar gevoel, wat betreft het roken, goed kan helpen toch af en toe dat extra zetje te geven, met de wil. Dat klonk een beetje als controle, maar feitelijk was ik het met haar eens. Niet stoppen met roken maar het peukje even uitstellen heeft een broer van mij bijna van het roken afgeholpen. Dat uitstel tot het volgende sjekkie duurde twintig jaar. Toen ie er weer eens een rookte, rinkelden alle bellen in de lichaamscellen waar de herinnering van de junk liggen opgeslagen, en rookte hij weer met de laatste frequentie van de ketter die twintig jaar eerder gestopt was. Wordt het nog wat met die controle mensen?

Ik geniet deze dagen enorm van Jiddu Krisnamurti, het audioboek Freedom from the Known. waaraan ik twee keer eerder op dit weblog heb gerefereerd. Vanaf het begin adequate taal voor deze tijd, geweldig voor een ieder om te horen. Op zeker moment zegt hij iets dat ik zeer fraai geformuleerd vond, een prachtig eenvoudige wijze om dit punt te duiden. Hij had het over het afwijzen van autoriteit uit welk levensgebied dan ook, en voegde er toen aan toe: ook die van jouw denken. Yes!

Wat is toch die angst van mensen voor hun eigenste innerlijke stilte? Als die angst niet bestond liepen ze ook niet de verkeerde kant op. Dat was het beeld dat Karin van een diersoort gaf: bij schrik liepen ze weg, heel ver, tot ze niet verder konden, dan draaiden ze zich om en gingen op hun belager af. Was het de kwezel? Hoe dan ook, ik vond hierin overeenkomst met de lockdown die de mensen heel lang toestaan, totdat het te gek wordt en juist als ze met het vaccin voor onze deur staan de pleuris uitbreekt!

Stilte is vriendelijk. Tis geen isoleercel, integendeel, stilte bevrijdt alleen maar. Stilte vraagt of sommeert mij niet in stilte te verblijven, daarom vertrouw ik Haar. Zo leer ik Haar eerst in mezelf te zien, en dan ook in alle dingen. De stilte staat alle dingen toe, waar het denken keuzen maakt en zo verdeeldheid schept. Dit is ieder moment opnieuw zo. Vrijheid vraagt hier al je kaarten. Als je in je denken blijft wonen word je vanzelf een wrak. De uitnodiging van stilte is oneindig geduldig als het denken Haar nog even ontwijken wil. Stilte kent geen tijd, is de uitslag aller dingen al.

Wens een ieder die dit leest, in welke omstandigheid en gesteldheid dan ook, Liefde. Liefde is geen zak aardappelen die ik je kan overhandigen, maar wat ik zeg is hoorbaar kan, net de frequentie bevatten die je aanspreekt en je laat loskomen van het verhaal waaronder mensen lijden. Dat verhaal heeft de brandstof van je aandacht niet langer nodig. Als mensen ´fuck you!´ wensen tot iemand, dan bedoelen ze feitelijk altijd hun eigen verhaal en zie je de suïcidetendens in hen werkzaam. Mensen met leuker verhalen, die positief denken, tonen wel vriendelijker maar dragen het lijden natuurlijk ook niet tot het eind. Dus mijn wens voor iedereen mag meest eenvoudig zijn: het verhaal mag vallen, je was altijd al oneindig mooier dan dat.

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/

.

Volg ons